De aantrekkingskracht van pennystocks. De shuffle.

Op de Amerikaanse markten is een pennystock een aandeel dat een koers noteert lager dan $5,00.  Een pennystock wordt in Engelstalige landen ook wel een “micro cap equity” genoemd. Er is nogal wat discussie over wanneer een aandeel nu precies een pennystock is.  Vaak wordt gerefereerd aan een aandeel van $1,00 of minder, een markt capatalisatie van minder dan $50 miljoen of een notering op de pink sheets (pink quote).  Door de over het algemeen grote volatiliteit van pennystocks hebben deze een bepaalde aantrekkingskracht voor durfinvesteerders. Door de volatiliteit (meestal het gevolg van een shuffle) kunnen relatief grote rendementen behaald worden in zeer korte tijd.

Maar wat is een shuffle nu precies? Een shuffle is het beïnvloeden van de koers van een aandeel door foutieve informatie te verstrekken en volume te verzorgen. Doordat er volume ontstaat op een aandeel waar normaliter vrijwel geen handel is, wordt al snel de aandacht getrokken. En zeker in combinatie met het verspreiden van foutieve positieve informatie, kan dit een effect teweegbrengen waarbij durfinvesteerders wel instappen om een snel rendement te realiseren.

Het begint met veel aandelen inkopen op de koers voordat je het “nieuws” bekend gaat maken. Zodra je de gewenste hoeveelheid aandelen hebt kunnen kopen, creëer je een enorme bid, waar je zodanig veel aandelen neerlegt dat vrijwel niemand ze aan je zou kunnen verkopen. En vervolgens ga je de koers op de offerzijde opkopen. Het liefst tot de offer breekt en je wederom een enorme bid kunt neerleggen. Met een beetje geluk creëer je nu een kettingreactie die ervoor zorgt dat meer durfbeleggers het aandeel gaan kopen. Omdat dergelijke aandelen vaak weinig liquiditeit hebben schiet de koers vaak snel omhoog en doordat er nu volume is gecreëerd, kan degene die de shuffle heeft opgezet zijn aandelen in kleine pakketten gaan verkopen. En door het volume is er genoeg liquiditeit ontstaan om een eventueel restant van de aandelen nog steeds met flinke winst te verkopen.

Tegenwoordig wordt dit soort acties met regulering tegengegaan. De euronext, down jones, nasdaq en andere reguliere markten zullen pennystocks op korte termijn sommeren om een reversed stocksplit te ondergaan. Hierbij krijg je bijvoorbeeld voor 100 aandelen, 1 nieuw aandeel tegen relatief dezelfde prijs. Doordat het nu veel riskanter wordt om een shuffle uit te voeren zal dit nu niet gebeuren.

Doordat dit soort acties vaak zorgen voor enorme stijgingspercentages van soms wel honderden procenten, hebben pennystocks een bepaalde aantrekkingskracht op particulieren zonder kennis van zaken. Hierbij wordt soms geïnvesteerd in failliete bedrijven genoteerd aan de pink sheets. Een voorbeeld hiervan kunt u lezen in ons artikel over GMGMQ, de oude General Motors aandelen.

Geen kennis van zaken? Meldt u dan aan voor het gratis Warren Buffett e-Book!

Verleiding voor oude GM-aandelen door weblogs!

Het aandeel in het oude General Motors is waardeloos na de succesvolle doorstart van het concern. Echter zijn de aandelen in waarde aan het stijgen, dankzij roddels en vage berichten op internet. Is dit eigenlijk wel juist?

General Motors begint weer te leven! Echter niet voor iedereen. De beursgang afgelopen donderdag was met een opbrengst van 20,1 miljard dollar (14,7 miljard euro) de grootste in de Amerikaanse geschiedenis. De aandeelhouders van het ‘oude’ GM zien echter geen cent van dat geld. Op 1 juni 2009 werd General Motors, die onder de afkorting GM genoteerd stond, geschrapt door Nasdaq en de New York Stock Exchange naar aanleiding van het aanvragen van de ‘Chapter 11′-status (het equivalent van surseance van betaling in Nederland) door Gerenal Motors. Maar op 3 juni begon de waarde weer te stijgen, Het aandeel was inmiddels onder de nieuwe afkorting GMGMQ naar de Pink Sheets verhuisd (een informele beurs voor bedrijven die van het voetstuk gevallen zijn). De Q aan het eind geeft aan dat het betreffende bedrijf in staat van liquidatie verkeerd. Als aandeelhouder van een failliet bedrijf kan men als schuldeiser wel een claim leggen op de boedel, alleen staat men dan bij de verdeling als laatste in de rij. Dit betekent dat de aandeelhouders pas aan de beurt komen als alle schuldeisers zijn voldaan, en dus 9 van de 10 keer met lege handen komen te staan.

Hoe kwam het dan dat er toch zoveel belangstelling was naar GMGMQ? Het antwoord op deze vraag is te vinden op beleggersforums, waar GMGMQ-kopers hun motieven op beschreven. Zij zouden allemaal binnenlopen als GM na de doorstart weer naar de beurs zou gaan, want de koers van GMGMQ zou dan natuurlijk exploderen. Dit is echter volstrekt onmogelijk! De nieuwe General Motors Company en de oude General Motors Corporation hebben niets met elkaar te maken. De Company kocht in juli 2009 de merknaam en de meeste bezittingen van de Corporation, dat naast nog wat gesloten GM-fabrieken en schulden, niets meer bezit. De GMGMQ-aandelen gaven de bezitter geen geldige aanspraken op een stukje van het nieuwe GM.

Hoe komt het  dan dat mensen dit verhaal lezen en geloven, waardoor ze deze aandelen toch kopen? Veel beleggers keken op dubieuze weblogs waarop anonieme ‘deskundigen’ GMGMQ aanprezen als een zwaar ondergewaardeerd aandeel met fantastische vooruitzichten. Grote kans dat die ‘deskundigen’ speculanten zijn die hun waardeloze aandelen proberen te verkopen met een leuke winst aan goedgelovige beursleken.

Gelukkig doet de FINRA zijn uiterste best om beleggers wakker te schudden. De toezichthouder wijzigde de afkorting GMGMQ in MLTQQ om investeerders duidelijk te maken dat Motors Liquidation Company, zoals het ‘oude’ GM nu heet, niets met ‘Generals Motors versie 2′ te maken heeft. Daarnaast heeft Motors Liquidation Company prominent een waarschuwing op zijn website geplaatst met daarin een mededeling dat het oude aandeel geen waarde meer heeft.

De mensen die nu nog van plan zijn om aandelen van MLTQQ te kopen, hebben er blijkbaar helemaal niets van begrepen of ze hopen dat ze net zoals de ‘deskundigen’ op de weblogs andere mensen kunnen overtuigen om zo hun aandelen met winst te verkopen.

Bron: de Volkskrant (dinsdag 23 november 2010).